Mówi się, że Chrystus wypełniając prawo moralne, w istocie rozwiązał dziesięć przykazań. Przyjrzyjmy się jednak temu, co Jezus mówi o tym w Mat. 5:17–19:
- „Nie mniemajcie, że przyszedłem rozwiązać zakon albo proroków” (w. 17). Jezus z pewnością nie zrobił tego, co nie było Jego zadaniem!
- „Nie przyszedłem rozwiązać, lecz wypełnić.” Według słownika Webstera „wypełniać” w języku angielskim w odniesieniu do prawa oznacza „odpowiadać na jego żądania przez posłuszeństwo”. W tym kontekście oznacza to przeciwieństwo „rozwiązania”, tak jak w następujących wersetach: „Jeśli więc ten, który nie ma obrzezania, zachowuje przykazania zakonu, czyż jego nieobrzezanie nie będzie poczytane za obrzezanie?” (Rzym. 2:26) „Jedni drugich brzemiona noście, a tak wypełnicie zakon Chrystusowy.” (Gal. 6:2). „Jeśli jednak wypełniacie zgodnie z Pismem królewskie przykazanie: Będziesz miłował bliźniego swego jak siebie samego, dobrze czynicie.” (Jak. 2:8).
Zatem ci, którzy wysuwają ten argument twierdzą, że Chrystus nauczał, że nie przyszedł po to, aby rozwiązać prawo, ale aby je rozwiązać. To nie brzmi zbyt sensownie, prawda? - „Dopóki nie przeminie niebo i ziemia, ani jedna jota, ani jedna kreska nie przeminie z zakonu” (Mat. 5:18). Niebo i ziemia wciąż nie przeminęły, więc na podstawie tych słów Jezusa możemy być pewni, że Prawo nie zostało rozwiązane.
- „Aż wszystko to się stanie.” (Mat. 5:18). Ten fragment został pierwotnie napisany po grecku. W języku greckim słowa, które są ze sobą zestawione, muszą mieć wspólne cechy, takie jak ich rodzaj czy liczba. Słowo „wszystko” jest rodzaju nijakiego liczby mnogiej. Dlatego nie może odnosić się bezpośrednio do „prawa”, które jest rodzaju męskiego liczby pojedynczej. „Wszystko” odnosi się do zagadnień dotyczących nieba i ziemi, o których mówią prorocy w Starym Testamencie.
Określenie „spełniony” w tym wersecie pochodzi od innego greckiego słowa niż słowo „wypełniony” w wyrażeniu „nie przyszedłem rozwiązać, lecz wypełnić” (w. 17). Tutaj w wersecie 18. słowo to oznacza „zaistnieć, być stworzonym, istnieć przez stworzenie” (William Greenfield, A Greek-English Lexicon to the New Testament). Słowo „wypełnione” jest tłumaczone jako „uczynione” w Jana 1:3: „Wszystko przez nie powstało” (BW). Zatem ponownie „spełnienie” w rzeczywistości jest przeciwieństwem „rozwiązania”. - Chrystus mówi następujące słowa: „Ktokolwiek by tedy rozwiązał jedno z tych przykazań najmniejszych i nauczałby tak ludzi, najmniejszym będzie nazwany w Królestwie Niebios; [lub, jak to ujął George Campbell,„ nie będzie szanowany ”] a ktokolwiek by czynił i nauczał, ten będzie nazwany wielkim w Królestwie Niebios.” (Mat. 5:19). Aby potwierdzić, że Prawo nie zostało rozwiązane, Chrystus przechodzi do wyjaśnienia niektórych zasad danego prawa w ich najbardziej duchowym i wszechstronnym ujęciu.
To prawo nie mogło przestać obowiązywać, gdy przyszedł Chrystus. Trzy ciekawe momenty „do” w Nowym Testamencie dostarczają przekonujących dowodów na tę prawdę:
- „Do czasów Jana był zakon i prorocy” (Łuk. 16:16). W czasach Jana Chrzciciela nastąpiła zmiana w prawie i prorokach, kiedy zaczął głosić królestwo Boże. Królestwo Boże nie rozwiązało prawa i proroków, ale je uzupełniło. Chrystus potwierdził to w następnym wersecie, czyniąc prawo mocniejszym niż same filary nieba i ziemi: „Lecz łatwiej jest niebu i ziemi przeminąć, niż przepaść jednej kresce z zakonu.” (werset 17)
- „Lecz łatwiej jest niebu i ziemi przeminąć, niż przepaść jednej kresce z zakonu.”
- „Aż wszystko to się stanie” (Mat. 5:18). Czyli, aż wszystkie rzeczy, które mają być przywrócone, zostaną powołane do życia przez nowe stworzenie. Nastanie wtedy nowa ziemia, w której mieszkać będzie sprawiedliwość (II Piotr 3:13; Ps. 119:172; Izaj. 51: 6-7), a sabat nie przestanie istnieć (Izaj. 66:22-23).
Ten zarzut sugeruje fałszywą doktrynę, że Chrystus jest sługą grzechu. Uważamy raczej, że Pismo Święte naucza, że Chrystus przyszedł, aby pokonać szatana i grzech. Ale zgodnie z tym zarzutem, wielki cel Boga w przysłaniu swego Syna jest udaremniony, a szatan i grzech w końcu triumfują, ponieważ Chrystus daje ludziom pełną wolność przekraczania wszystkich przykazań Bożych!
Jak widzieliśmy, argument, że Chrystus rozwiązał prawo, został obalony przez słowa Zbawiciela w 5 rozdziale Ewangelii Mateusza, przez proroctwo Piotra w 2 Piotra 3, świadectwo pisarzy Starego Testamentu w Psalmie 119 i Izajasza 51 oraz przez fakt, że Chrystus nie może być sługą grzechu.