Na kamiennych tablicach Bóg napisał wielkie, niezmienne prawo wieków. Każde słowo na nich było znaczące. Żadna linijka nie była dwuznaczna ani zagadkowa. Chrześcijanie i niechrześcijanie, wykształceni i niewykształceni, nie mają problemu ze zrozumieniem prostych, klarownych słów dziesięciu przykazań. Bóg ujął swoje myśli w niepodważalny sposób.
Większość z dziesięciu przykazań zaczyna się tymi samymi słowami: „Nie będziesz”, ale w samym środku znajdujemy czwarte, które zawiera słowo „Pamiętaj”. Dlaczego to przykazanie brzmi inaczej? Bóg nakazał swojemu ludowi przypomnieć sobie o czymś, co istniało, ale zostało zapomniane. Księga Rodzaju opisuje pochodzenie szabatu następującymi słowami: „Tak zostały ukończone niebo i ziemia oraz cały ich zastęp. I ukończył Bóg w siódmym dniu dzieło swoje, które uczynił. …I pobłogosławił Bóg dzień siódmy, i poświęcił go.”. (I Mojż. 2: 1–3).
Który dzień Bóg pobłogosławił i poświęcił? Siódmy. W jaki sposób należało go święcić? Odpoczywając. Czy którykolwiek z pozostałych sześciu dni mógł być święty? Nie. Dlaczego? Ponieważ Bóg kazał w te dni pracować, a nie odpoczywać. Czy błogosławieństwo Boże ma znaczenie? Oczywiście. Z tego właśnie powodu rodzice modlą się, aby Bóg pobłogosławił ich dzieci. Uważają, że jest to istotne. Siódmy dzień różni się od wszystkich pozostałych sześciu dni tym, że niesie Boże błogosławieństwo.
Siódmy dzień w swojej istocie przypomina obchody urodzin świata, pamiątkę wielkiego czynu. Znaczenie Szabatu nie może zostać zmienione, ponieważ dzień ten wskazuje na konkretne wydarzenie w historii. Dla przykładu, w Stanach Zjednoczonych czwartego lipca świętuje się Dzień Niepodległości. Czy można to zmienić? Nie, ponieważ Deklaracja Niepodległości została podpisana 4 lipca 1776 roku. Nie można też zmienić daty własnych urodzin. To jest pamiątka narodzin, które wydarzyły się w konkretnym dniu. Historia musiałaby ponownie przebiec, aby można było zmienić datę narodzin, Dzień Niepodległości lub dzień szabatu. Możemy inny dzień nazywać Dniem Niepodległości, a inny dzień nazywać szabatem, ale to nie niczego nie zmieni.
Czy Bóg dał człowiekowi przywilej wyboru własnego dnia odpoczynku? Nie. W Biblii znajdujemy potwierdzenie, że szabat został ustalony i zapieczętowany przez Boga i nie możemy próbować go zmienić. W Księdze Wyjścia, w rodziale 16 czytamy o tym, jak Bóg spuszczał z nieba mannę. Przez 40 lat Bóg dokonywał co tydzień trzech cudów, aby pokazać Izraelowi, który dzień jest święty: (1) Spuścił deszcz manny z nieba, aby Jego lud mógł jeść. (2) Nie spuścił manny z nieba siódmego dnia. (3) Manna psuła się, gdy była przechowywana przez noc, ale pozostała słodka i świeża, gdy została przechowana na dzień siódmy.
„A dnia siódmego wyszli niektórzy z ludu, aby zbierać, lecz nic nie znaleźli. I rzekł Pan do Mojżesza: Jak długo będziecie się wzbraniali przestrzegać moich przykazań i moich praw?” (II Mojż. 16:27, 28).
Być może ci ludzie wpadli na ten sam pomysł, co wielu współczesnych chrześcijan i myśleli, że zamiast szabatu można święcić inny dzień tygodnia. Może planowali obchodzić pierwszy dzień tygodnia lub inny, wygodniejszy dla nich dzień. Co się stało? Bóg natychmiast wyraźnie oświadczył, że łamią Jego prawo. Czy Bóg powiedziałby dzisiaj to samo? Tak. On jest ten sam wczoraj, dziś i na wieki (Hebr. 13: 8). „Ja, Pan, nie zmieniam się” (Mal. 3: 6).
Bóg jasno określił, że bez względu na ich egocentryczne usprawiedliwienie, ci, którzy pracują w szabat, łamią Jego prawo. Jakub wyjaśnił, że grzechem jest złamanie choćby jednego z dziesięciu przykazań: „Ktokolwiek bowiem zachowa cały zakon, a uchybi w jednym, stanie się winnym wszystkiego. Bo Ten, który powiedział: Nie cudzołóż, powiedział też: Nie zabijaj; jeżeli więc nie cudzołożysz, ale zabijasz, jesteś przestępcą zakonu.”. (Jak. 2:10, 11).
Czy nie możemy święcić jakiegokolwiek dnia tygodnia? Szatan, zaszczepiając tego rodzaju wątpliwość, przygotowuje świat do przyjęcia substytutu – dnia uświęconego przez Boga – Szabatu.