Powinniśmy przestrzegać szabatu, bo jest on jednym z elementów wiecznego, niezmiennego, nadanego przez Boga prawa moralnego, które to Paweł nazywa „świętym”, „sprawiedliwym” i „dobrym” (Rz. 7:12), ale nie praktykujemy obrzezania, bo było jednym z narodowych rytuałów żydowskich, oraz elementem prawa ceremonialnego, które zostało przybite do krzyża (Kol. 2:14). „Był ktoś w chwili powołania obrzezany? Niech nie ukrywa obrzezania. Był ktoś w chwili powołania nieobrzezany? Niech się nie obrzezuje. Obrzezanie nie ma żadnego znaczenia i nieobrzezanie nie ma żadnego znaczenia, ale tylko przestrzeganie przykazań Bożych” (1 Kor. 7:18-19)
Obrzezanie było częścią prawa mojżeszowego; prawa ceremonialnego, które Bóg początkowo nadał dla dobra jednego, lub nawet dwóch milionów Żydów żyjących razem na pustyni. Kiedy jakikolwiek patriarcha, prorok, apostoł, czy ktokolwiek inny, nakazał poganom przestrzegać prawa mojżeszowego? Albo kiedy jakikolwiek autorytet nakazał komukolwiek święcenie niedzieli, nieświęcenie żadnego dnia, czy zaprzestanie świętowania siódmego dnia?
Czy jeśli przykazanie Boże było zachowywane przez Żydów, to czy automatycznie nie dotyczy ono innych ludzi? Dziesięć przykazań to nie słowa Mojżesza, lecz Boga. Tuż przed podaniem dziesięciu przykazań, Biblia mówi: „A Pan mówił wszystkie te słowa” (zob. Wj. 20:1-17). Prawo Boże dotyczy całego świata. „A wiemy, że cokolwiek zakon mówi, mówi do tych, którzy są pod wpływem zakonu, aby wszelkie usta były zamknięte i aby świat cały podlegał sądowi Bożemu”. Nikt nie może podlegać sądowi Bożemu, jeśli prawo nie ma zastosowania w jego przypadku.
Co więcej, wszyscy będą sądzeni przez prawo, które zakazuje morderstwa i cudzołóstwa (zob. Jk. 2:10-12). To jest dziesięć przykazań. Ale człowiek nie może być sądzony przez prawo, którego nie jest zobowiązany przestrzegać. Tak więc dziesięć przykazań obowiązuje nas wszystkich, bo Jakub mówi, że będziemy przez nie sądzeni.
Na podstawie H.M.S. Richards, Hard Nuts Cracked, The Law of Circumcision.